naleśniki zapiekane z kurczakiem, pieczarkami i szpinakiem w sosie z gorgonzoli

Sobotni wieczór upłynął na przygotowywaniu bardzo smacznej kolacji - najpierw przygotowujemy farsz - smażymy pieczarki z cebulką, szpinak z czosnkiem i kurczaka z przyprawami, potem smażymy naleśniki, kiedy trochę ostygną, nakładamy przygotowany farsz i układamy w naczyniu żaroodpornym wysmarowanym niewielką ilością tłuszczu. Na koniec rozpuszczamy w małym garnuszku w śmietanie ser gorgonzola i tak przygotowanym sosem polewamy nasze naleśniki. Pieczemy około 1h w temp. 180-200 stopni. Na wierzchu możecie ułożyć też ser żółty.

W wersji  bezmięsnej nie dodajemy po prostu kurczaka :))

Składniki:

- 30 dag pieczarek
- 1 cebula
- 1 op. mrożonego szpinaku
- 3 ząbki czosnku
- 2 piersi z kurczaka
- sól, pieprz, zioła prowansalskie
- śmietana 18%
- ser gorgonzola

naleśniki :
- 0,5l mleka
- 2 szklanki mąki
- 2 jajka

- tłuszcz do wysmarowania naczynia (margaryna/masło)

nominacja :)

Z najnowszych wieści, chciałam podzielić się z Wami nominacją do Liebster Blog Award - nadaną mi przez Marcelina Sunnyday, za którą bardzo dziękuję :*

Zasady zabawy:

,,Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość
 ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań.

 Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował."

Pytania i odpowiedzi:

1. Masz jakieś tatuaże? Jeśli nie, to chciałaby/chciałbyś mieć?
Nie mam i nie planuję mieć, nie jestem fanką tatuaży. Mam pięć kolczyków (w zasadzie 5 dziurek, bo kolczyki są chwilowo tylko trzy) - wystarczy ozdób na ciele :)

2. Ulubiona książka?
Nie mam jednej ulubionej książki, kocham wiersze Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Baczyńskiego, książki historyczne jak "Medaliony" Nałkowskiej i klasykę jak "Mistrz i Małgorzata" albo "Zbrodnia i kara", a z ostatnio czytanych podobało mi się "Jedz, módl się i kochaj" i "Samsara" Tomka Michniewicza - polecam Wam gorąco (wczoraj skończyłam czytać) - o podróżach po Azji.

3. Czemu zaczęłaś/zacząłeś pisać bloga?Z wewnętrznej potrzeby, z miłości do pisania, z marzenia posiadania bloga :)

4. Twój ulubiony blog?W kwestii smaków i wyglądu potraw - www.kwestiasmaku.com

5. Co masz teraz ochotę zjeść?Jestem po pysznym obiedzie i jeszcze lepszym deserze, o których niedługo usłyszycie, ale może ewentualnie mus czekoladowy z ostatniego odcinka "pyszne25"

6. Jaką książkę kulinarną chciałabyś/chciałbyś polecić?Nie korzystam z książek kulinarnych, jedyną jaką posiadam w domu to "kuchnia warszawska" z lat 60. mojej mamy. Zwykle tworzę coś sama, oglądam programy kulinarne, przeglądam gazety, dodatki z gazety wyborczej o jedzeniu są moimi ulubionymi, albo korzystam z blogów kulinarnych.

7. Czy moda jest dla Ciebie istotna?Istotna, ale na pewno nie najważniejsza.

8. Uprawiasz jakiś sport? Jeśli tak, to jaki?Mam to dopiero w planach :)

9. Stosujesz jakąś dietę?Nieee :D

10. Masz swój ulubiony program kulinarny?Ostatnio namiętnie oglądam master chefa, pyszne 25 i rewolucje kulinarne Magdy Gessler-na więcej już nie mam czasu :D Kiedyś pamiętam uwielbiałam Makłowicza, ale chyba bardziej z pasji podróżniczych :)

11. Co sądzisz o reklamach na blogach?

W zasadzie nie mam zdania, nie korzystam, ale i jakoś specjalnie mi nie przeszkadzają.


Moje pytania :
1. Twoje miasto - dlaczego akurat to?
2. Ulubiona książka
3. Jaka kuchnia smakuje Ci najbardziej?
4. Napój idealny
5. Styl ubierania + ulubiony sklep
6. Masz zwierzę?
7. Ulubiona piosenka/ zespół
8. Oglądasz seriale/programy tv? Jakie?
9. Największe marzenie podróżnicze
10. Pasja, hobby
11. Jedno określenie opisujące Ciebie jako osobę.

Blogi nominowane przeze mnie (kolejność przypadkowa):
1. Panna Natasha
2. z jedzeniem jest jak seksem
3. Who need's Chanel?
4. Deja Vu
5. Katie's Style
6. podróżować to żyć
7. xoxolook
8.Modny Adres
9.Pudlo Manka
10.Paula Maria Clara.
11.Andy Lina

roladki z kurczaka ze szpinakiem i gorgonzolą

Weekend miałam spędzić odpoczywając, ale jak zwykle nie do końca mi się to udało - dopiero przed chwilą wróciłam z zakupów - w carrefour'ze kupiłam najpotrzebniejsze rzeczy, jedzenie, kosmetyki, a potem jeszcze zahaczyłam o Piotra i Pawła, w którym sprzedają prawdziwe rogale świętomarcińskie. Jeśli jeszcze nigdy nie próbowaliście tradycyjnych poznańskich rogali przyrządzanych raz w roku na dzień św. Marcina, czyli właśnie 11 listopada - koniecznie musicie narobić te kulinarne zaległości ! Najlepsze rogale znajdziecie oczywiście w Poznaniu - miałam nawet pomysł, żeby jechać na ten weekend do Poznania, ale z wiadomych przyczyn-przeziębieniowych został on odwołany... Na szczęście okazało się, że w sieci sklepów Piotr i Paweł można w tym roku kupić oryginalne rogale!
Prawdziwe rogale św. Marcina mają konkretny, określony skład - ciasto półfrancuskie i nadzienie z białego maku, mielonych daktyli lub fig, cukru, wanili, masła, śmietany, rodzynek i skórki pomarańczowej. Jednym słowem są przepyszne.

A wracając do dzisiejszego przepisu-wczorajszej kolacji, zaczynamy od przygotowania nadzienia do roladek. Smażymy szpinak z czosnkiem, na niewielkiej ilości tłuszczu. Ja tym razem znalazłam w warzywniaku świeży szpinak. Zostawiamy do ostygnięcia. Następnie rozbijamy filet z kurczaka, jak najcieniej. Nakładamy na kurczaka szpinak, na to kawałki gorgonzoli i sera żółtego, zawijamy. Następnie maczamy w roztrzepanym jajku, obtaczamy w bułce tartej i smażymy.
Do tego przygotowałam sałatkę z gotowanych buraków i jabłka. Na cienkich plasterkach buraków podałam ryż.

Składniki:
- 1 filet z kurczaka
- 250 g szpinaku
- 3 ząbki czosnku
- kawałek gorgonzoli
- 2 plasterki sera żółtego
- jajko
- bułka tarta

sałatka - 1 burak
           - 1 jabłko

Na koniec moje nowe ciucholandowe zakupy - koszula w kratkę i chustka :)

skrzydełka w panierce orzechowej

Nie pisałam ostatnio kilka dni - miałam małe pogorszenie formy fizycznej, a to zawsze wiąże się u mnie z pogorszeniem formy psychicznej. Ale na szczęście tydzień już minął, jest piątek, czyli weekend :) Wprawdzie miałam dużo planów na ten weekend - m.in. Wrocław Fashion Meeting, wyjście do zoo, ale z racji bólu gardła i średniej siły na cokolwiek - weekend będzie dużo spokojniejszy i relaksujący - gotowanie, czytanie, oglądanie filmów :) W końcu czasem też trzeba odpocząć:)
Dopiero w niedzielę wybieram się na koncert w kościele św. Antoniego w ramach festiwalu przypominającego o rzezi Ormian organizowanego przez Instytut im. J.Grotowskiego.

Dziś przepis z tego tygodnia - polecany na obiad lub kolację.
Skrzydełka wrzucamy do garnka, gotujemy aż woda się zagotuje a potem jeszcze jakieś 5-10 min. Wyjmujemy, osuszamy, czekamy aż trochę ostygną. W tym czasie przygotowujemy panierkę - szatkujemy orzechy włoskie i mieszamy z bułką tartą. Jajko roztrzepujemy, doprawiamy solą i pieprzem. Skrzydełka zanurzamy w jajku, potem w panierce i wrzucamy na głębszy tłuszcz na patelni. Smażymy z obu stron.
Ja podaję z sałatą lodową i sosem czosnkowym, ketchupem oraz słodkim sosem chilli. Mega szybkie i mega proste - smacznego! :)

ruch i takie tam :)

Wróciłam wczoraj późnym wieczorem - mega zmęczona,ale szczęśliwa :) Spędziłam te kilka dni z przyjaciółmi - bardzo aktywnie. Była ścianka wspinaczkowa, drugiego dnia impreza do późnej nocy, poza tym oczywiście łażenie po sklepach - bardzo udane łowy w ciucholandach :))
Te kilka dni minęło bardzo szybko, ale i na długo ich nie zapomnę - dziękuję kochani :*

A co do ścianki wspinaczkowej, to muszę Wam się przyznać, że nie należę, ani nigdy nie należałam (poza epizodem 3-letniego tańca współczesnego) do entuzjastów sportu, ani ruchu. Jakoś bardziej kręcą mnie spotkania z przyjaciółmi, wspólne wieczory przy winie i dobrym jedzeniu. Nawet można by mnie nazwać zupełnie a-sportową osobą :D Ale ostatnio jakoś znów spodobał mi się ruch, to fajne uczucie, kiedy człowiek coś zrobi, coś osiągnie i czuje takie fajne zmęczenie połączone z zadowoleniem :) Tak czułam się jak wróciłam z wycieczki ze Ślęży, i tak czułam się też po wieczorze na ściance. Szczerze mówiąc to byłam przerażona, idąc tam. Myślałam, że nie dam rady, że nie mam siły i w ogóle nie wejdę, że tylko się zbłaźnię. I tak naprawdę poszłam tam tylko dlatego, że umówiłam się z przyjaciółmi. I nie żałuję, było super :) Byliśmy tam 4-5h, więc każdy wchodził we własnym rytmie, ja weszłam też kilkanaście razy, i chociaż na końcu ręce odmawiały posłuszeństwa- to naprawdę bardzo mi się podobało. I będę tam chodzić za każdym razem, jak będę w Jeleniej. I myślę też o jakiejś stałej aktywności we Wrocławiu. Zobaczymy, co wyjdzie z tego myślenia :)
Poza zakwasami w każdym możliwym mięśniu na ciele - człowiek przynajmniej się dowiaduje, ile to ma mięśni i w jakich okolicach :D, poza kilkoma siniakami na nogach, po ściance zostały wspomnienia i super zdjęcia, no i plan kolejnych wspólnych wypadów !